Co mi się w duszy maluje
To tytuł wystawy malarstwa, która zawisła w Miejskim Ośrodku Kultury w Ząbkach (w filii na trybunie Dolcanu). Autorkami prac są Eliza Różowicz i Gabrysia Miszta. Wernisaż
odbył się w sobotę, 22 września.
Eliza to mama dwóch córek w wieku 13 i 11 lat oraz żona najlepszego, jak twierdzi, męża o stalowych nerwach i bezkresnej wyrozumiałości. Artystka urodzona w Otwocku w 1978 r. W
roku 2003 ukończyła wyższe studia na SGGW z tytułem mgr. inż. architektury krajobrazu. W zawodzie praktykuje od ponad 10 lat, jak sama mówi: „Moje miejsce jest wśród ogrodów, a
moje życie jest, aby je tworzyć”.
W roku 2004 ukończyła ,,Kwalifikacyjny kurs pedagogiczny” z tytułem pedagoga. Artystycznie – wychowanka MDK w Otwocku, ale malarstwem pasjonuje się już od wczesnego dzieciństwa.
Pragmatyzm spowodował rezygnację ze studiowania na ASP, malowanie stało się więc jedynie hobby, sposobem na życie, a nie pracą.
Malowała już ikony i inne prace na drewnie, stosowała technikę suchych i tłustych pasteli, sporadycznie akryl, temperę, wiele lat malowała akwarelami. Obecnie praktykuje i w
dalszym ciągu, jak sama twierdzi, uczy się sztuki malarstwa olejnego. Uwielbia malować dłońmi i gąbkami, prawie nie używa pędzli. Od wczesnego dzieciństwa widziała świat w ramach
obrazu, stąd ogromna potrzeba malowania.
Do tej pory artystka miała już trzy własne wernisaże, przedstawiające jej twórczość akwarelową. Wystawa w Ząbkach jest pierwszą, na jakiej prezentuje swoje malarstwo olejne.
Cudowna dziewczynka
Swoją miłością do przenoszenia piękna świata na płótno pragnie dzielić się z innymi, dlatego jej dodatkowe zajęcia to lekcje malarstwa dla dzieci, również dzieci
niepełnosprawnych. Jej ulubioną uczennicą jest Gabrysia Miszta.
–To cudowna dziewczynka, o wielkim sercu do malowania i wielkim talencie. Zajęcia plastyczne są zarówno dla Gabrysi, jak i dla mnie wielką radością i niesamowitym przeżyciem –
mówi Eliza Różowicz.
Gabrysia ma 14 lat i mózgowe porażenie dziecięce, które od zawsze blokuje ją przed podbojem świata. Jest dziewczynką o dużej ciekawości, ambicji i poczuciu
humoru. Jej niesprawne dłonie chętnie sięgają po kredki i farby. To ulubiony sposób na spędzenie wolnego czasu i wielka przygoda.
Ekspozycja prezentuje kilka prac w technice akwareli i akrylu Gabrysi namalowanych podczas lekcji prowadzonych przez panią Elizę.
Jestem szczęśliwa
Otwarcie wystawy okrasił koncert Beaty Kurdy, prowadzącej warsztaty wokalne dla dzieci i młodzieży m.in. w ząbkowskim MOK-u. Razem z panią Beatą zaśpiewał jej uczeń Jan
Malczewski.
– Jestem zachwycona, jak wspaniale udał się nasz wspólny pierwszy wernisaż – mój i mojej uczennicy Gabrysi. Atmosfera była doskonała, między
innymi dzięki niesamowicie wzruszającemu koncertowi pani Beaty Kurdy i jej ucznia. Zaskoczyła mnie ilość gości oraz kwiatów, które teraz zdobią wnętrza mojego mieszkania i
przypominają o tym wzruszającym wieczorze. Jestem szczęśliwa, że wszystko się udało doskonale, a my z Gabrysią mogłyśmy się cieszyć, widząc zadowolenie i zachwyt w oczach naszych
gości. Myślę, że ten wieczór ośmielił nas do organizowania w przyszłości kolejnych wspólnych wystaw. Ale najbardziej cieszyło mnie, jak widziałam szczęśliwą Gabrysię, która
odbierała gratulacje od gości. Jestem z niej bardzo dumna – mówi Eliza Różowicz.
Wystawa czynna do 17 października. Warto przyjść, warto zobaczyć. Informacje: www.mokzabki.koti.pl.
Edyta Nowak-Kokosza
fakty.kultura
